Tis the season... til að vera þreyttur langt fram eftir degi, finnast eins og útlimirnir hafi verið snertir af Mídasi og allt í einu orðnir að þungum málmi, að fá nánast óstjórnlega löngun til að gera eins og birnirnir og leggjast í hýði. Og eins í mínu keisi að gera úlfalda úr mýflugu.... Búin að vera núna í tvær vikur með stóran hnullung í maganum út af óútskýranlegri fóbíu minni, fóbíu við viðhaldi á bílum! Dadadaaaaaaa... (drungalegt stef). Ok ok... kannski er fóbía kannski aðeins of sterkt orð... En ég er allavega haldin órökvísum og fáránlegum kvíða þegar kemur að öllu slíku... Bara það að taka bensín þar sem aðrir sjá mig og ég þarf að interacta við einhvern veldur mér stærðarhnút í maganum... Trúið mér, ég hef lengi reynt að finna orsökina fyrir þessum kvíða... Eitthvað virðist það tengjast því að ég þoli ekki að fólk áliti mig fáfróða eða ljósku... (nema þegar það er fyndið, þá er ég ok með það). Kannski er það vegna þess að ég er svo hryllilega seinheppin að ég óttist að stórslys gæti komið fyrir þar sem ég er nálægt stórum tólum eða eldfimum efnum.... Nánar

Eins mikið og mig langaði til að skríða undir sæng þegar fyrsti almennilegi snjór vetrarins (sem er jú kominn á Ísafirði þó svo að dagatalið segi að hann komi á laugardaginn) þá slaknar á einhverri taug í vetrarbarninu innra með mér þegar ég sé allt svona snæviþakið. Það verður allt eitthvað svo friðsælara og fallegra. Svo ég tali nú ekki um hvað það er kósý að vera undir teppi í sófanum við kertaljós á kvöldin þegar myrkrið þekur gluggana að utanverðu.... Nánar

Í gær eignaðist ég litla frænku. Ég tróð mér svo upp á foreldrana í gærkvöldi þar sem þau voru að jafna sig eftir átök dagsins á sjúkrahúsinu og fékk góðar viðtökur enda hefur fjölskyldan bessaleyfi til að koma strax og nýjasti meðlimurinn lítur dagsins ljós. Mér varð starsýnt á þennan örlitla einstakling en í hvert sinn sem ég sé nýfætt barn er ég gáttuð yfir því hversu fullkomin þau eru. Þessi unga dama var með fagurrautt mikið hár og líktist bæði ömmu sinni og pabba. Með pínkulitlar neglur, hvít augnhár og örlítinn rósamunn og alveg yndislega falleg.... Nánar

Stundum held ég að ég sé seinheppnasta manneskjan í víðri veröld og dagurinn í dag renndi stoðum undir þann grun. Ég fór í Druslugönguna í tilheyrandi klæðnaði og af því tilefni henti ég yfir mig kápu á leiðinni á staðinn til að hylja drræsu-get-öppið. Þegar ég leitaði í vösunum að varalit fann ég aukalykilinn og hugsaði með mér: Hva aukalykilinn hér! Hann á að vera á sínum stað upp á hillu. En rauk svo út þar sem ég var að verða of sein. Ég lagði fyrir utan bókasafnið og ákvað þar sem ég var ekki með neinn vasa á stutta pilsinu að skilja lykilinn og kortaveskið eftir, henti kápunni af mér í farþegasætið og rauk út. Síðan fór ég í þessa fínu göngu sem tókst svo frábærlega og ég er mega stolt af þessum stelpum sem stóðu að henni. Anýhú.. á leiðinni með skiltin í geymslu fékk ég Írisi til að skutla mér að bílnum en komst þá að því mér til mikillar skelfingar að hann hafði tekið upp á því að læsa sér með báða lyklana inni í sér! Enginn opinn gluggi fyrir utan smá rifu á topplúgunni Og svona eins og kirsuberið ofan á ísinn var ég náttúrulega uppdressuð eins og glyðra dauðans!... Nánar

Ég fékk smá útrás fyrir sköpunargleðina þegar ég mætti á druslugöngufund í RONS í gær þar sem verið var að gera skilti fyrir gönguna á laugardag. Á meðan við föndruðum við skiltum var mikið rætt og skrafað og allar konurnar sem voru þarna samankomnar voru sammála um hversu ótrúlegt það væri á 21. öldinni séu enn verið að halda hlífisskildi yfir kynferðisafbrotamönnum með því að varpa ábyrgðinni yfir á þolandann eða þá með því að þegja yfir brotum af því að það er óþægilegt að tala um þau og engan má sakfella uns sekt er sönnuð.... Nánar

Hæ ég heiti Thelma og ég er matarfíkill! Hvað felst í þessum orðum. Í gegnum árin hef ég látið stjórnast af mat, eða réttara sagt viðhorfi mínu til matar. Ég hef líklegast lagt meiri orku í að reyna finna leiðir til að ná stjórn á áti mínu en í nokkuð annað! Samt hef ég aldrei reynt að vinna bug á fíkn minni. Eins og tryggir lesendur mínir vita hef ég reynt ótal sinnum að tileinka mér hollari lífshætti en það hefur alltaf mistekist. Bestu líkamlegu árin mín (sem sagt meðan líkaminn er ungur og óslitinn) hef ég rokkað upp og niður í þyngd og alltaf ALLTAF verið óánægð með afleiðingar matarfíkninnar, sem sagt ástand líkama míns. En hvernig fæ ég nú samt út að ég sé matarfíkill? Eru ekki allir sem sem borða stundum yfir sig, sérstaklega af því sem þeir vita vel að þeir ættu ekki að borða? Eru ekki allir háðir mat og ómögulegt í lífinu að sneiða framhjá öllum freistingum???... Nánar

Ég er ekki ein af þessum manneskjum sem elska að versla sér föt, reyndar er það ansi ofarlega á listanum yfir hluti sem ég fresta fram í lengstu lög eins og fara til tannlæknis eða draga fram eldavélina til að þrífa á bak við hana. Vanalega geng ég út með tóman poka eða þá eitthvað sem ég er ekkert sérstaklega ánægð með en var það skásta sem ég gat fundið.... Nánar

Dæs! Er rétt að komast í það núna að skrifa um stóra daginn sem var í blíðskaparveðri þann 19. júní. Þá fór fram manndómsvígsla frumburðar míns að hætti Ásatrúarmanna og þó ég segi sjálf frá þá var hún algjört söksess! Veðurguðirnir voru í sólskinsskapi, athöfnin var hlýleg og hátíðleg í senn, fullt af fólki lagði hönd á plóg með veitingarnar sem allar voru ljúffengar, borðskreytingarnar heppnuðust vel og ekkert stress var í veislunni. Gæti bara ekki verið betra. Enda er ég búin að vera í sæluvímu/spennufalli síðan og er rétt að ranka við mér núna. Algjör snilld.... Nánar

Jæja nú styttist óðum í stóra daginn. Manndómsvígsla litla barnsins míns, sem reyndar er ekkert svo ógurlega lítill lengur. Ég vaknaði upp við vondan draum í fyrrinótt og bylti mér fram í birtingu yfir því að það væri svo knappur tími til stefnu. Reyndar er vandamálið ekki að tímurinn sé svo knappur heldur að hann flýgur áfram á þvílíkum ógnarhraða að það líkist Delorean-tímavél. Það er því ekki eftir öðru að bíða en að fara að undirbúa það sem hægt er að undirbúa. Baka það sem má frysta, búa til og senda út boðskort, missa tíu kíló og svo framvegis og svo framvegis. Það er ekki laust við að maður uppveðrist allur við stanslausan fréttaflutning af undirbúningi konunglega brúðkaupsins í Bretlandi á föstudag. Enda alveg sambærilegt að púkinn minn gangist undir siðfestu og að breska þjóðin eignist nýja prinsessu... Nánar

 Enn er ég á kafi í heilabrotum um þetta blessaða Icesave mál. Þar sem vitaskuld enginn nennir að hlusta á það gubba ég því hér yfir bloggið mitt. Eftir að hafa hrist hausinn yfir ýmis konar samsæriskenningum í pistlum nei-manna er ég nú orðin uppfull af þeim sjálf. Farin að hallast að því að þeir sem kusu um sjálfa Icesave-samningana voru í óvissu og þeir sem voru að kjósa um að fella ríkisstjórnina höfðu rétt fyrir sér eftir allt saman. Allavega keppast þingmenn nú um að benda fingri á hina og fella meirahlutann með vantraustsyfirlýsingum og skrípaleik. Ég sit bara og klóra mér í hausnum og spái hvar í fjandanum við fáum allan þennan pening sem þarf til að standa í kosningum, stjórnlagaþingi og þjóðaratkvæðagreiðslu.. Væri ekki betra að nýta peningana í eitthvað uppbyggilegra? (af nógu er að taka allavega, t.d. væri nú frekar sneddí að láta þá frekar í heilbrigðiskerfið, skólakerfið eða samgöngur... bara svona hugmynd). Eða erum við kannski ekkert á hvínandi kúpunni eins og fólk vill vera láta.

 

Mér datt í hug að eina ráðið væri að skella sér bara á þing, maður fengi væna summu í budduna í hverjum mánuði, plús sumarfrí, páskafrí og jólafrí o.s. frv.... Og fengi svo að horfa á farsa á hverjum degi. Eini gallinn á gjöf Njarðar væri sá að flestir Íslendingar myndu átómatískt sjá rautt þegar ég opnaði á mér munninn og reyna að rakka mig niður í skítinn fyrir hvert orð... Maður getur nú alveg hugsað sé verri díl.

 

En nei ég yrði áreiðanlega geðveik innan skamms svo ég hætti snarlega við það. En endemis bull og vitleysa er þetta.. Vill fólk virkilega fá Sjálfstæðisflokkinn aftur til starfa? ...Og ef Icesave er virkilega forsenda fyrir því að ríkisstjórnin þurfi að víkja þá er rétt að minna á að það var stjórn Geir Haarde sem ákvað það í kjölfar þess að ríkið tók yfir Landsbankann að hrifsa fé handa innistæðueigendum hérlendis úr þrotabúi gamla bankans en ekki fyrir erlenda eins og frægt er orðið. Svo grófar þóttu þær aðgerðir að bresk stjórnvöld ákváðu að setja hryðjuverkalög á okkur enda þurftu þeir að redda sínum þegnum sjálfir á meðan Íslendingar sátu einir um þrotabúið (who cares um einhver útlendinga, Ísland er jú stórasta land í heimi) en audda fórum við bara í fýlu og fannst Bretar vera með óþarfa tuddaskap við okkur og mynduðum börn okkar og gamalmenni með skilti til að sýna fram á að við sko ekkert hryðjuverkamenn.

Svo fáum við tækifæri til að bæta úr þessari framkomu okkar en þá segjum við neibb, ekki fyrst við þurfum að borga vexti og taka ábyrgð á gjörðum okkar. Og nú rís fullt af fólki (það er að segja ef fleiri en einn nenna að lesa þetta, hæ mamma) upp á afturlappirnar og segir: Hey þetta voru ekkert gjörðir okkar, við höfðum ekkert með þetta að gera. En þannig virka jú lýðræði, allavega síðast þegar ég gáði, að þau stjórnvöld sem fólkið kýs starfa í nafni almúgans. Og frekar órökrétt að ætlast til þess að maður fái að njóta góðs af sterkri krónu í góðærinu en vilja þvo hendur sínar af skuldum ríkisins í kreppunni.

Er ég ein um að hafa fundist við hafa verið höfð að fífli í aðdraganda þjóðaratkvæðagreiðslunnar? Miðað við hvað fólki var heitt í hamsi og allir uppfullir af skoðunum rétt fyrir kjördag þá virðist allt vera fallið í dúnalogn núna. Já-sinnar skúffaðir yfir úrslitunum jújú, en sáralítið heyrist samt frá þeim. Sjálf er ég afar ringluð og ekki bætti úr skák þegar forseti vor kom opinberlega fram og sagði að brátt verði hafist handa við að borga Hollendingum og Bretum og Moody Smoody getið bara troðið sínu áliti þar sem sólin ekki skín, það skipti hvort eð er ekkert svo miklu máli. Mér líður eins og allir séu að tala um úrslit Idol en ég skilji hvorki upp né niður þar sem ég hafi óvart horft á So you can dance í staðinn.... Nánar

Ég sé að bloggið mitt er að deyja hægum og kvalafullum dauðdaga á þessu röfli mínu um átakið sem ég er haldin þráhyggju af þessa dagana. Ok ok, skal gefa ykkur smá breik. Og í staðinn skal ég tala um aldur!! Eins og flestir fésbókarvinir mínir vita þá átti ég ammilaði um daginn. Mér fannst það í alvöru ekkert tiltökumál... Eftir að maður verður þrítugur skiptir það sáralitlu máli. Mér finnst ég hvort eð er alltaf vera jafn ung. En eftir að afmælið skall á þarf ég alltaf að hugsa mig um áður en ég man hvað ég er gömul. Mér finnst ég nefnilega alveg endilega ennþá vera 32 ára. Veit ekki út af hverju. Það er nú svo sem ekkert hár aldur en utanaðkomandi áhrif sem herjað hafa á mig eftir afmælið draga nú örlítið úr mér. Eins og t.d. þegar ég var á kremkynningu á konukvöldi þar sem kynnirinn sagðist nú líka vera með krem fyrir eldri húð, eða sem sagt 25 plús! Og ég hóstaði aðeins og jók mér óþæginlega í sætinu mínu en sætti mig þó við það að vera komin með eldri flokks húð. Nokkrum dögum seinna var ég í sakleysi mínu að lesa vísisvefinn þegar ég rakst á frétt um að það hefði fundist óútgefið handrit eftir Enid Blyton..... Nánar

Jæja nú eru 90 dagar til stefnu... Allavega er stefnan tekin á 19. júní en þá hættir barnið mitt að vera barn og verður að manni :-/ So to speak allavega. Og þá er markmiðið líka að vera búin að missa 10 kíló (actually 8 kíló þar sem tvö eru farin síðan í byrjaði í átakinu JÍHA!) Ég er byrjuð í ræktinni en eins og ég var nú spennt að komast í gymið og rífa í tæki og tól og hlaupa á brettinu eins og vindurinn þá hefur byrjunin ekki alveg gengið eins vel og ég vildi. Í fyrsta lagi er maður mjög svo meðvitaður um að maður líti út eins og Stubbur (Teletubbie) í íþróttagallanum og svo gengur maður ekkert strax inn í það að vera ræktarrotta... Ekki ég allavega.... Nánar

Obbosí! Það er barasta kominn mars og ég ekkert búin að blogga síðan í janúar. Ekki að ég hafi svo sem neitt til að blogga um en það hefur nú ekki stoppað mig til þessa :-D Enn eina ferðina er ég komin í heilsuátak, þetta er eitt af því sem maður nýtur góðs af að læra aldrei af reynslunni því að fjandinn hafi það einhvern tímann hlýtur nú eitthvað af þessum átökum að virka!!! Nú er takmarkið tekið á að vera búin að missa 10 kíló fyrir 19. júní and as God is my witness þá skal það takast!!!... Nánar

Undanfarna daga hefur Bylgjan (eina stöðin sem loftnetið mitt (formarly known as gaffal úr eldhúsinu mínu) nær) verið iðin við að spila lög sem senda mig í nostalgíukast. Allt í einu er ég aftur orðin tíu ára í tjullpilsi að syngja af lífs og sálar kröftum í hárburstann minn um að ástin breyti öllu, hún setji reglurnar og brjóti vængina manns (Love Changes Everything með Climie Fisher) eða 12 ára í neonlituðum fötum að syngja um að ég geti ekki hætt að verða ástfangin (Can't Stop Fallin' Into Love með Cheap Trick). Meira að segja var ég um daginn sextán ára í partýi með meira en tilfinningu (More than a feeling með Boston held ég).... Nánar

Ég man eftir því hvað mér fannst leiðinlegt þegar ég var gríslingur að þegar maður hitti fjarskylda ættingja eða vini fjölskyldunnar að það var alltaf verið að búta mann niður til að finna svipi með manni og hinum og þessum fjölskyldumeðlimum. Aðallega gerðist þetta þegar ég var fyrir vestan enda ekki svo auðséð hvar móðurgenin kikka inn en ég er eins og snýtt út úr nösinni á föðurfólkinu. Ég hef meira að segja oftar en einu sinni fengið þau viðbrögð þegar ég kynni móður mína að viðkomandi hlær og segir: Neihhhh kommon? Í alvöru??... Nánar

Ok hvað er að gerast eiginlega í heiminum í dag? Fuglar dettir dauðir úr himninum og fiskar frjósa í sjónum. Bylgjan spilaði Friday I´m in love með Cure á mánudag og Manic monday með Bangles í dag!! :-o... Nánar

Hallelúja! Það hlaut að koma að því! Jólaskapið er farið að láta kræla á sér... Eða þá að ég er með svefngalsa þar sem ég hef sofið fáránlega illa alla vikuna.. Sívaknandi upp eftir að hafa loks sofnað eftir byltur og brölt langt yfir sæmilega viðeigandi háttatíma...... Nánar

Almáttugur en sú mæða, að vakna þessa svörtu morgna. Og ekki bara að vakna heldur líka að drattast í gegnum daginn. Maður er helmingi lengur að öllu þegar maður loks kemur sér í verkefnin. Ég held líka að í staðinn fyrir blóð renni nú um æðar mínar senseo-kaffi.















Jólunum er alveg sama um þessar raunir mínar og nálgast óðfluga. Nú eru 15 dagar til jóla. Það eru bara tvær vikur! Almáttugur og í staðinn fyrir að bretta upp ermarnar og ljúka eitthvað af þeim verkefnum sem hanga yfir manni eins og þrumuský í teiknimyndasögu þá bara verður maður sybbnari og sybbnari og ónæmari fyrir kaffiþambinu, og hvað gera bændur þá?!... Nánar

It´s beginning to look alot like christmas... En ég veit ekki hvað það er, kannski að maður er búinn að vera pestarsegull og stanslaust í einhverju sleni, eða það að nú vinnur maður bókstaflega myrkranna á milli eða þá að „verri" helmingurinn á manni er duggandi á stáldalli hringinn í kringum landið en ég bara hreinlega kemst ekki í jólastuðið!!... Nánar